Τυπικές απαιτήσεις: Σύμφωνα με το GB 50981-2014, η απόσταση των σεισμικών στηριγμάτων πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
Οριζόντιοι σωλήνες: Η απόσταση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 12 μέτρα και κάθε οριζόντιο τμήμα σωλήνα πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα σεισμικό στήριγμα.
Κάθετοι σωλήνες: Η απόσταση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 24 μέτρα και κάθε κατακόρυφο τμήμα σωλήνα πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα σεισμικό στήριγμα.
Για βαρύτερο εξοπλισμό ή σωλήνες, η απόσταση θα πρέπει να μειωθεί κατάλληλα, συνήθως 1,5 έως 3 μέτρα.
Παράγοντες που επηρεάζουν:
Υλικό σωλήνων: Η απόσταση μπορεί να είναι ελαφρώς μεγαλύτερη για μεταλλικούς σωλήνες, ενώ η απόσταση θα πρέπει να μειωθεί για μη-μη μεταλλικούς σωλήνες (όπως PVC).
Σεισμική Ένταση: Η απόσταση θα πρέπει να μειωθεί σε περιοχές υψηλής-έντασης (π.χ. 8 μοίρες ή παραπάνω).
Διάμετρος σωλήνα: Όσο μεγαλύτερη είναι η διάμετρος, τόσο μικρότερη είναι η απόσταση.
Τυπικά σενάρια:
Συνήθεις σωλήνες νερού: Η απόσταση είναι συνήθως 3 έως 6 μέτρα.
Σωλήνες πυροπροστασίας: Η απόσταση είναι συνήθως 1,5 έως 3 μέτρα.
Αεραγωγοί: Η απόσταση είναι συνήθως 3 έως 4,5 μέτρα.
Προφυλάξεις εγκατάστασης:
Ο βραχίονας πρέπει να στερεωθεί σε φέρουσα δομή-, αποφεύγοντας τη στερέωσή του σε ελαφρούς διαχωριστικούς τοίχους.
Πρέπει να αφεθεί ένα συγκεκριμένο κενό μεταξύ του βραχίονα και του σωλήνα για να αποφευχθούν οι επιπτώσεις της θερμικής διαστολής και συστολής.
Μετά την εγκατάσταση πρέπει να διενεργηθεί δοκιμή σεισμικής απόδοσης για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση με τις προδιαγραφές.
Εκτεταμένες γνώσεις:
Η σεισμική στήριξη δεν χρησιμοποιείται μόνο για σωλήνες αλλά και για σχάρες καλωδίων, αεραγωγούς και άλλο εξοπλισμό.
Ο σχεδιασμός των σεισμικών στηριγμάτων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα δυναμικά φορτία για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική στερέωση του εξοπλισμού κατά τη διάρκεια σεισμών.
Τα κοινά υλικά για σεισμικά στηρίγματα στην αγορά περιλαμβάνουν γαλβανισμένο εν θερμώ-χάλυβας και ανοξείδωτο χάλυβα. Ο εν θερμώ-γαλβανισμένος χάλυβας χρησιμοποιείται ευρέως λόγω της ανώτερης αντοχής του στη διάβρωση.